keman

Τουρκικά (tr)

Ουσιαστικό

keman ^(tr)

• βιολί

Κλίση

κλίση του keman

	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	keman	kemanlar
αιτιατική	kemanı	kemanları
δοτική	kemana	kemanlara
τοπική	kemanda	kemanlarda
αφαιρετική	kemandan	kemanlardan
γενική	kemanın	kemanların

κτητικές μορφές του keman

(ονομαστική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	kemanım	kemanlarım
... σου	kemanın	kemanların
... του	kemanı	kemanları
... μας	kemanımız	kemanlarımız
... σας	kemanınız	kemanlarınız
... τους	kemanları	kemanları

(αιτιατική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	kemanımı	kemanlarımı
... σου	kemanını	kemanlarını
... του	kemanını	kemanlarını
... μας	kemanımızı	kemanlarımızı
... σας	kemanınızı	kemanlarınızı
... τους	kemanlarını	kemanlarını

(δοτική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	kemanıma	kemanlarıma
... σου	kemanına	kemanlarına
... του	kemanına	kemanlarına
... μας	kemanımıza	kemanlarımıza
... σας	kemanınıza	kemanlarınıza
... τους	kemanlarına	kemanlarına

(τοπική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	kemanımda	kemanlarımda
... σου	kemanında	kemanlarında
... του	kemanında	kemanlarında
... μας	kemanımızda	kemanlarımızda
... σας	kemanınızda	kemanlarınızda
... τους	kemanlarında	kemanlarında

(αφαιρετική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	kemanımdan	kemanlarımdan
... σου	kemanından	kemanlarından
... του	kemanından	kemanlarından
... μας	kemanımızdan	kemanlarımızdan
... σας	kemanınızdan	kemanlarınızdan
... τους	kemanlarından	kemanlarından

(γενική)	ενικός	πληθυντικός
... μου	kemanımın	kemanlarımın
... σου	kemanının	kemanlarının
... του	kemanının	kemanlarının
... μας	kemanımızın	kemanlarımızın
... σας	kemanınızın	kemanlarınızın
... τους	kemanlarının	kemanlarının

κλίση του keman (ως κατηγορουμένου)

ενεστώτας	ενικός	πληθυντικός
είμαι	kemanım	kemanlarım*
είσαι	kemansın	kemanlarsın*
είναι	keman / kemandır	kemanlar* / kemanlardır*
είμαστε	kemanız	kemanlarız
είστε	kemansınız	kemanlarsınız
είναι	kemanlar	kemanlardır

αόριστος	ενικός	πληθυντικός
ήμουν	kemandım	kemanlardım*
ήσουν	kemandın	kemanlardın*
ήταν	kemandı	kemanlardı*
ήμασταν	kemandık	kemanlardık
ήσασταν	kemandınız	kemanlardınız
ήταν	kemandı(lar)	kemanlardı

έμμεσος / απρόσωπος αόριστος	ενικός	πληθυντικός
ήμουν	kemanmışım	kemanlarmışım*
ήσουν	kemanmışsın	kemanlarmışsın*
ήταν	kemanmış	kemanlarmış*
ήμασταν	kemanmışız	kemanlarmışız
ήσασταν	kemanmışsınız	kemanlarmışsınız
ήταν	kemanmış(lar)	kemanlarmış
*Πρόκειται για σπάνιους, κυρίως λόγιους ή ποιητικούς τύπους. Σημείωση: οι τύποι του πληθυντικού δεν χρησιμοποιούνται για επίθετα.