Κέκρωψ
Μετάβαση στην πλοήγηση
Πήδηση στην αναζήτηση
Νέα ελληνικά (el)
[επεξεργασία]
Κύριο όνομα
[επεξεργασία]Κέκρωψ αρσενικό
- (σπάνιο) ανορθόγραφος τύπος του Κέκροψ, ενδεχομένως από την εγγύτητα με τη λέξη κερκώπη[1]
- ※ […] Pausanias' Atticis, his verbis. Ἀκταῖον λέγουσιν ἐν τῇ [νῦν] Ἀττικῇ βασιλεῦσαι πρῶτον. ἀποθανόντος δὲ Ἀκταίου Κέκρωψ ἐκδέχεται τὸν [sic] ἀρχὴν θυγατρὶ συνοικῶν Ἀκταίου[2]
- Q. Horatius Flaccus, Ex fide, atque auctoritate decem librorum manu scriptorum, επιμέλεια: Dionysius Lambinus [= Denis Lambin], τόμ. 1, Βενετία 1565, σ. 128.
- ※ (*) ἐν Ἀθήναις πρῶτος Κέκρωψ μίαν ἑνὶ ἔζευξεν (Ἀθήναιος, ΙΓ΄.)[3]
- Νικόλαος Παππαδούκας, Ο Σόλων. Αρχαίον ελληνικόν δίκαιον (Ερμούπολη: Εκ της Τυπογρ. Γ. Μελιστάγους Μακεδόνος, 1844, σ. 197.
- ※ Ὁ Κέκρωψ θεωρεῖται ὡς ὁ συστάτης τῶν ἐν τῇ Ἀττικῇ δώδεκα δήμων
- Ιάκωβος Ρίζος Ραγκαβής, Τα Ελληνικά, ήτοι περιγραφή γεωγραφική, ιστορική, αρχαιολογική και στατιστική της αρχαίας και νέας Ελλάδος, τόμ. Α΄ (Αθήνα: Εκ του τυπογραφείου Κ. Αντωνιάδου, 1853), σ. 88.
- ※ Σινέ Κέκρωψ. Βασιλέως Κωνσταντίνου 104, Κορωπί.
- Flix.gr· πρόσβαση: 20-10-10.
- ※ Ρυμουλκά. […] Ρ/Κ ΚΕΚΡΩΨ [επωνυμία σκάφους]
- Επίσημος ιστότοπος του ελληνικού Πολεμικού Ναυτικού hellenicnavy.gr· πρόσβαση: 20-10-10.
- ※ […] Pausanias' Atticis, his verbis. Ἀκταῖον λέγουσιν ἐν τῇ [νῦν] Ἀττικῇ βασιλεῦσαι πρῶτον. ἀποθανόντος δὲ Ἀκταίου Κέκρωψ ἐκδέχεται τὸν [sic] ἀρχὴν θυγατρὶ συνοικῶν Ἀκταίου[2]
Αναφορές
[επεξεργασία]- ↑ Έχει παρατηρηθεί, με βάση τη σημασία που είχε το τζιτζίκι (κερκώπη) ως σύμβολο της αυτοχθονίας των Αθηναίων, των οποίων γενάρχης θεωρείτο ο Κέκροψ. Βλ. Christos Tsagalis, Inscribing Sorrow: Fourth-century Attic Funerary Epigrams. Trends in Classics (Βερολίνο & Νέα Υόρκη: De Gruyter, 2008, ISBN 978-3-11-020132-1), σ. 120. «To the familiar function of the cicada as a symbol of Athenian autochthony, [E. Kerr] Borthwick has added the similarity between the metathesized words Κέκρωψ and κερκώπη». Στο Google books· πρόσβαση: 2021-10-10.
- ↑ Πρβ. Παυσανίου, Ελλάδος περιήγησις (Λειψία: Teubner, 1903), 1, Αττικά, 2.6: «Ἀκταῖον λέγουσιν ἐν τῇ νῦν Ἀττικῇ βασιλεῦσαι πρῶτον· ἀποθανόντος δὲ Ἀκταίου Κέκροψ ἐκδέχεται τὴν ἀρχὴν θυγατρὶ συνοικῶν Ἀκταίου».
- ↑ Πρβ. Αθήναιου, Δειπνοσοφισταί, ιγ΄: «ἐν δὲ Ἀθήναις πρῶτος Κέκροψ μίαν ἑνὶ ἔζευξεν».