έτυχα

Νέα ελληνικά (el)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈe.ti.xa/

τυπογραφικός συλλαβισμός : έ‐τυ‐χα

Ρηματικός τύπος

έτυχα

• α΄ πρόσωπο ενικού οριστικής αορίστου του τυχαίνω

Δείτε επίσης

• στα αρχαία ελληνικά: ἔτυχον < τυγχάνω