βλίτον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	βλίτον	τὰ	βλίτᾰ
γενική	τοῦ	βλίτου	τῶν	βλίτων
δοτική	τῷ	βλίτῳ	τοῖς	βλίτοις
αιτιατική	τὸ	βλίτον	τὰ	βλίτᾰ
κλητική ὦ!		βλίτον		βλίτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		βλίτω
γεν-δοτ	τοῖν		βλίτοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'τέκνον' όπως «τέκνον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

βλίτον < → λείπει η ετυμολογία

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ↷ λατινικά: blitum

Ουσιαστικό

βλίτον ουδέτερο (και βλῆτον)

• (λαχανικό) το βλίτο (Amaranthus blitum)

Άλλες μορφές

• βλῆτον

Πηγές

• βλίτον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.