κωμήτης

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

κωμήτης < κώμη

Ουσιαστικό

κωμήτης, -ου αρσενικό (θηλυκό κωμῆτις)

1. κάτοικος κώμης, χωριάτης
2. (για κάτοικο πόλης) γείτονας
3. (γενικότερα) κάτοικος

Πηγές

• κωμήτης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κωμήτης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.