μελῳδός

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	μελῳδός	τὸ	μελῳδόν
γενική	τοῦ/τῆς	μελῳδοῦ	τοῦ	μελῳδοῦ
δοτική	τῷ/τῇ	μελῳδῷ	τῷ	μελῳδῷ
αιτιατική	τὸν/τὴν	μελῳδόν	τὸ	μελῳδόν
κλητική ὦ!		μελῳδέ		μελῳδόν
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	μελῳδοί	τὰ	μελῳδᾰ́
γενική	τῶν	μελῳδῶν	τῶν	μελῳδῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	μελῳδοῖς	τοῖς	μελῳδοῖς
αιτιατική	τοὺς/τὰς	μελῳδούς	τὰ	μελῳδᾰ́
κλητική ὦ!		μελῳδοί		μελῳδᾰ́
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	μελῳδώ	τὼ	μελῳδώ
γεν-δοτ	τοῖν	μελῳδοῖν	τοῖν	μελῳδοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'βοηθός' όπως «βοηθός» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

μελῳδός < μέλ(ος) + -ο- + -ῳδός (ᾠδή)

Επίθετο

μελῳδός, ος, -ον

• μελωδικός

  ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Εὐριπίδης, Ἰφιγένεια ἐν Ταύροις, στίχ. 1104

  ἔνθα κύκνος μελῳδὸς Μούσας θεραπεύει.

  ≈ συνώνυμα:  μελοποιός

Πηγές

• μελῳδός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• μελῳδός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.