φιλόκροτος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

φιλόκροτος < φιλέω (φιλώ) + κρότος

Επίθετο

φιλόκροτος

• αυτός που του αρέσει ο θόρυβος, ο σαματατζής