ὠμόσιτος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Επίθετο

ὠμόσιτος, -ος, -ον

1. ωμοφάγος, που τρώει ωμό κρέας

   Σφίγγ᾽ ὠμόσιτον (Αισχύλος, Επτά επί Θήβας, 541)

2. (σπάνιο, με παθητική σημασία) που τρώγεται ωμός

Συνώνυμα

• ὠμηστής
• ὠμοβόρος
• ὠμοφάγος

Αναφορές

• Henry Liddell - Robert Scott, A Greek English Lexicon, 7th Edition, 1883, σελίδα 1766