ανα-

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

ανα- < → Η ετυμολογία λείπει.

Πρόθημα

ανα-

1. πρώτο συνθετικό ρημάτων και άλλων λέξεων, και έχει την έννοια του ξανά αλλά και του ανώτερου (τοπικά και ιεραρχικά)

Παραδείγματα

• ανανεώνω (ξανακάνω κάτι νέο)
• αναβαθμίζω (προάγω κάποιον ή μεταφέρω κάτι σε ανώτερη βαθμίδα λειτουργίας)
• ανακρίνω (κρίνω ξανά και ξανά, αλλά και κρίνω προς ανώτερη βαθμίδα)
• αναρπάζω (αρπάζω κάτι από κάτω ή το αποκτώ παίρνοντάς το βίαια επάνω μου)
• ανάμεσα (από το ανά + μέσον)
• ανάλογος (από ανά + λόγος)