πρόθεση

Ελληνικά (el)

Ετυμολογία

πρόθεση < αρχαία ελληνική πρόθεσις < προτίθημι < πρό, μπροστά, + τίθημι, βάζω

Καθαρεύουσα: πρόθεσις.

Ουσιαστικό

πρόθεση θηλυκό

1. Η ψυχική κίνηση που κάνει κάποιον να τείνει προς κάποιον σκοπό.

   Δεν είχα την πρόθεση να σε προσβάλω.

   Έχω την πρόθεση να κάνω κάτι.

2. (γραμματική) άκλιτη λέξη που μπαίνει μπροστά από ονόματα ή επιρρήματα για να φανερώσει μαζί τους τόπο, χρόνο, αιτία, τρόπο, κλπ.· μπορεί επίσης να συντεθεί με άλλες λέξεις και να μεταβάλει έτσι την έννοιά τους

   μερικές προθέσεις της νέας ελληνικής, όπως η «αντί» και η «μεταξύ», συντάσσονται με γενική

3. (ιατρική) μηχανισμός που χρησιμεύει στην αντικατάσταση ενός μέλους του σώματος ή ενός οργάνου
4. (εκκλησιαστικός όρος) η παρουσίαση των τίμιων δώρων στο ιερό για τη θεία ευχαριστία
   • (συνεκδοχικά) η αγία τράπεζα
5. (στους βυζαντινούς ναούς) χώρος στα αριστερά (βόρεια) του ιερού, που συχνά καταλήγει σε μικρή αψίδα, όπως και το διακονικό στην άλλη πλευρά του ιερού

Συγγενικές λέξεις

• προθετικός
• προθήκη

Μεταφράσεις

    ψυχική κίνηση

αγγλικά : intention  (en) γαλλικά : intention  (fr)

    γραμματικός όρος

αγγλικά : preposition  (en) γαλλικά : préposition  (fr)

ρωσικά : предлог  (ru)

    ιατρικός όρος

αγγλικά : prosthetic  (en) γαλλικά : prothèse  (fr)

    εκκλησιαστικός όρος

αγγλικά : prothesis  (en) γαλλικά : prothèse  (fr)