naïf

Γαλλικά (fr)

Ετυμολογία

naïf < λατινική nativus

Επίθετο

naïf  ^(fr) αρσενικό (θηλυκό: naïve) Α.

1. (παρωχημένο ή λογοτεχνικό) που γεννήθηκε ή που κατάγεται από...
2. (παρωχημένο) που απεικονίζει κάτι ακριβώς όπως είναι

   Peinture naïve. Αφελής, ναΐφ ζωγραφική.

   συνώνυμα: ressemblant, sincère

3. (σύγχρονη χρήση) που είναι φυσικός, χωρίς τεχνάσματα

   συνώνυμα: naturel, spontané

Β. για πρόσωπα

1. αφελής

   συνώνυμα: candide, confiant, crédule, gobeur, ingénu, niais, simple

   συνώνυμα: (οικεία) gobe-mouche, gogo, innocent, jobard, nigaud, poire

   αντώνυμα: artificieux, astucieux, habile, méfiant, rusé

Συγγενικές λέξεις

• naïvement
• naïveté