γενητός

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

γενητός < γένεσις

Επίθετο

γενητός, ή, όν

• που έχει αρχή και τέλος, σε αντιδιαστολη προς το αιώνιο

Αντώνυμα

• ἀΐδιος

Συγγενικά

• γεννητός