γηθόσυνος

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	γηθόσυνος	ἡ	γηθοσύνη & γηθόσυνος	τὸ	γηθόσυνον
γενική	τοῦ	γηθοσύνου	τῆς	γηθοσύνης & γηθοσύνου	τοῦ	γηθοσύνου
δοτική	τῷ	γηθοσύνῳ	τῇ	γηθοσύνῃ & γηθοσύνῳ	τῷ	γηθοσύνῳ
αιτιατική	τὸν	γηθόσυνον	τὴν	γηθοσύνην & γηθόσυνον	τὸ	γηθόσυνον
κλητική ὦ!		γηθόσυνε		γηθοσύνη & γηθόσυνε		γηθόσυνον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	γηθόσυνοι	αἱ	γηθόσυναι & γηθόσυνοι	τὰ	γηθόσυνᾰ
γενική	τῶν	γηθοσύνων	τῶν	γηθοσύνων & γηθοσύνων	τῶν	γηθοσύνων
δοτική	τοῖς	γηθοσύνοις	ταῖς	γηθοσύναις & γηθοσύνοις	τοῖς	γηθοσύνοις
αιτιατική	τοὺς	γηθοσύνους	τὰς	γηθοσύνᾱς & γηθοσύνους	τὰ	γηθόσυνᾰ
κλητική ὦ!		γηθόσυνοι		γηθόσυναι & γηθόσυνοι		γηθόσυνᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	γηθοσύνω	τὼ	γηθοσύνᾱ & γηθοσύνω	τὼ	γηθοσύνω
γεν-δοτ	τοῖν	γηθοσύνοιν	τοῖν	γηθοσύναιν & γηθοσύνοιν	τοῖν	γηθοσύνοιν
Ο τύπος του θηλυκού σε -ος, λιγότερο συνηθισμένος.
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'ὕπατος' όπως «ὕπατος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

γηθόσυνος < γηθέω (αγάλλομαι) • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Επίθετο

γηθόσυνος, -η/-ος, -ον

• (+δοτική) χαρμόσυνος

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 4 (Δ. Ὁρκίων σύγχυσις. Ἀγαμέμνονος ἐπιπώλησις.), στίχ. 272

  Ὣς ἔφατ’, Ἀτρεΐδης δὲ παρῴχετο γηθόσυνος κῆρ·

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 5 (ε. Ἀπόπλους Ὀδυσσέως παρὰ Καλυψοῦς.), στίχ. 269

  γηθόσυνος δ' οὔρῳ πέτασ' ἱστία δῖος Ὀδυσσεύς.

Πηγές

• γηθόσυνος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γηθόσυνος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.