γλαῦξ

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	γλαῦξ	αἱ	γλαῦκες
γενική	τῆς	γλαυκός	τῶν	γλαυκῶν
δοτική	τῇ	γλαυκῐ́	ταῖς	γλαυξῐ́(ν)
αιτιατική	τὴν	γλαῦκᾰ	τὰς	γλαῦκᾰς
κλητική ὦ!		γλαῦξ		γλαῦκες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γλαῦκε
γεν-δοτ	τοῖν		γλαυκοῖν
3η κλίση, Κατηγορία 'βῶξ' όπως «βῶξ» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γλαῦξ < γλαυκός ή γλαύσσω

γλαῦξ

Προφορά

ΔΦΑ : /glâu̯ːks/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : γλαῦξ

Ουσιαστικό

γλαῦξ, -κός θηλυκό

1. (πτηνό) η γλαύκα, η κουκουβάγια

   → χρειάζεται παράθεμα

2. το νόμισμα των 4 ή και των 2 δραχμών

   → χρειάζεται παράθεμα

3. ένα ποώδες φυτό

   → χρειάζεται παράθεμα

Άλλες μορφές

• γλαύξ

Εκφράσεις

• γλαῦκα εἰς Ἀθήνας
• γλαῦκ' Ἀθήναζε
• γλαῦκες Λαυρειωτικαί
• γλαῦξ ἐν πόλει
• γλαὺξ ἵπταται: προμήνυμα ότι θα πάει κάτι καλά κάτι (το έλεγαν σαν σημάδι νίκης, επειδή είχε πετάξει κουκουβάγια πριν από τη ναυμαχία της Σαλαμίνας)
• ἄλλο γλαύξ, ἄλλο κορώνη φθέγγεται: λέμε τα αντίθετα, άλλο λέω εγώ άλλα μου λες εσύ (επειδή το ένα πουλί τρώει τα αυγά του άλλου, το ένα τη μέρα και το άλλο τη νύχτα)
• Ἅπερ τὴν γλαῦκα θηρᾶν: κουκουβάγιες θα κυνηγάμε τώρα; για ασήμαντες επιδιώξεις

Πηγές

• γλαῦξ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γλαῦξ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.