εἶτα

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

εἶτα < εἰ

Επίρρημα

εἶτα

• (χρονικό) μετά, κατόπιν, ακολούθως, ἔπειτα, μετά από

  πρῶτον μὲν τὸν Πειραιᾶ ἐτειχίσαμεν ἐν τούτῳ τῷ χρόνῳ, εἶτα τὸ μακρὸν τεῖχος τὸ βόρειον (Δημοσθένης, Περὶ τῆς πρὸς Λακεδαιμονίους εἰρήνης)