λάχος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	λάχος	τὰ	λάχη - λάχεᾰ
γενική	τοῦ	λάχους - λάχεος	τῶν	λαχῶν - λαχέων
δοτική	τῷ	λάχει - λάχεῐ̈	τοῖς	λάχεσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	λάχος	τὰ	λάχη - λάχεα
κλητική ὦ!		λάχος		λάχη - λάχεα
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		λάχει - λάχεε
γεν-δοτ	τοῖν		λαχοῖν - λαχέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'βέλος' όπως «βέλος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

λάχος < θέμα λαχ- (ἔ-λαχ-ον, αόριστος του λαγχάνω) + -ος

Ουσιαστικό

λάχος [ᾰ], -εος/-ους ουδέτερο

1. αυτό που έχει προοριστεί για κάποιον, ο κλήρος, η μοίρα

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Σοφοκλῆς, Ἀντιγόνη, στίχ. 1303

   κωκύσασα μὲν τοῦ πρὶν θανόντος Μεγαρέως κλεινὸν λάχος

2. μερίδιο που ορίζεται με κλήρο

   ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Αἰσχύλος, Εὐμενίδες, στίχ. 400 στίχος 400 @greeklanguage.gr

   τῶν αἰχμαλώτων χρημάτων λάχος μέγα

   απ' τα λάφυρα των αιχμαλώτων πλούσια μερίδα [έχω]

3. αξίωμα, το έργο που έχει οριστεί σε κάποιον να εκτελέσει

Πηγές

• λάχος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• λάχος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.