ἀπογράφω

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἀπογράφω < ἀπο- + ράφω

Ρήμα

ἀπογράφω

1. καταγράφω
2. αντιγράφω
3. εγγράφω σε κατάλογο, καταχωρίζω
4. (νομικός όρος) παραδίδω αντίγραφο κατηγορίας
5. (νομικός όρος) καταγράφω την περιουσία κάποιου

Συγγενικά

• (Χρειάζεται επεξεργασία)

Κλίση

    ἀπογράφω - ενεργητικοί τύποι

ενεργητικός ενεστώτας ἀπογρᾰφ- οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγὼ ἀπογράφω ἀπογράφω ἀπογράφοιμι — σὺ ἀπογράφεις ἀπογράφῃς ἀπογράφοις ἀπόγραφε οὖτος ἀπογράφει ἀπογράφῃ ἀπογράφοι ἀπογραφέτω ἡμεῖς ἀπογράφομεν ἀπογράφωμεν ἀπογράφοιμεν — ὑμεῖς ἀπογράφετε ἀπογράφητε ἀπογράφοιτε ἀπογράφετε οὗτοι ἀπογράφουσῐ(ν) ἀπογράφωσῐ(ν) ἀπογράφοιεν ἀπογραφόντων ἀπογραφέτωσαν 2o δυϊκός ἀπογράφετον ἀπογράφητον ἀπογράφοιτον ἀπογράφετον 3o δυϊκός ἀπογράφετον ἀπογράφητον ἀπογραφοίτην ἀπογραφέτων ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή: αρσενικό - θηλυκό - ουδέτερο ἀπογράφειν ἀπογράφων ἀπογράφουσα ἀπογράφον Ενεργητικός Παρατατικός προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἀπέγραφον - - - σύ ἀπέγραφες - - - οὖτος ἀπέγραφε - - - ἡμεῖς ἀπεγράφομεν - - - ὑμεῖς ἀπεγράφετε - - - οὗτοι ἀπέγραφον - - - Ενεργητικός Μέλλοντας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἀπογράψω - ἀπογράψοιμι - σύ ἀπογράψεις - ἀπογράψοις - οὗτος ἀπογράψει - ἀπογράψοι - ἡμεῖς ἀπογράψομεν - ἀπογράψοιμεν - ὑμεῖς ἀπογράψετε - ἀπογράψοιτε - οὗτοι ἀπογράψουσι(ν) - ἀπογράψοιεν - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή ἀπογράψειν ἀπογράψων ἀπογράψουσα ἀπογράψον Ενεργητικός Αόριστος α' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἀπέγραψα ἀπογράψω ἀπογράψαιμι - σύ ἀπέγραψας ἀπογράψῃς ἀπογράψαις / ἀπογράψειας ἀπόγραψον οὗτος ἀπέγραψε ἀπογράψῃ ἀπογράψαι / ἀπογράψειεν ἀπογραψάτω ἡμεῖς ἀπεγράψαμεν ἀπογράψωμεν ἀπογράψαιμεν - ὑμεῖς ἀπεγράψατε ἀπογράψητε ἀπογράψαιτε ἀπογράψατε οὗτοι ἀπέγραψαν ἀπογράψωσι(ν) ἀπογράψαιεν / ἀπογράψειαν ἀπογραψάντων / ἀπογραψάτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή ἀπογράψαι ἀπογράψας ἀπογράψασα ἀπογράψαν Ενεργητικός Παρακείμενος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἀπογέγραφα ἀπογεγράφω / ἀπογεγραφώς, ἀπογεγραφυῖα, ἀπογεγραφός ὦ ἀπογεγράφοιμι / ἀπογεγραφώς, ἀπογεγραφυῖα, ἀπογεγραφός εἴην - σύ ἀπογέγραφας ἀπογεγράφῃς / ἀπογεγραφώς, ἀπογεγραφυῖα, ἀπογεγραφός ᾖς ἀπογεγράφοις / ἀπογεγραφώς, ἀπογεγραφυῖα, ἀπογεγραφός εἴης ἀπογεγραφώς, ἀπογεγραφυῖα, ἀπογεγραφός ἴσθι οὗτος ἀπογέγραφε ἀπογεγράφῃ / ἀπογεγραφώς, ἀπογεγραφυῖα, ἀπογεγραφός ᾖ ἀπογεγράφοι / ἀπογεγραφώς, ἀπογεγραφυῖα, ἀπογεγραφός εἴη ἀπογεγραφώς, ἀπογεγραφυῖα, ἀπογεγραφός ἔστω ἡμεῖς ἀπογεγράφαμεν ἀπογεγράφωμεν / ἀπογεγραφότες, ἀπογεγραφυῖαι, ἀπογεγραφότα ὦμεν ἀπογεγράφοιμεν / ἀπογεγραφότες, ἀπογεγραφυῖαι, ἀπογεγραφότα εἴημεν/εἶμεν - ὑμεῖς ἀπογεγράφατε ἀπογεγράφητε / ἀπογεγραφότες, ἀπογεγραφυῖαι, ἀπογεγραφότα ἦτε ἀπογεγράφοιτε / ἀπογεγραφότες, ἀπογεγραφυῖαι, ἀπογεγραφότα εἴητε/εἶτε ἀπογεγραφότες, ἀπογεγραφυῖαι, ἀπογεγραφότα ἔστε οὗτοι ἀπογεγράφασι(ν) ἀπογεγράφωσι(ν) / ἀπογεγραφότες, ἀπογεγραφυῖαι, ἀπογεγραφότα ὦσι(ν) ἀπογεγράφοιεν / ἀπογεγραφότες, ἀπογεγραφυῖαι, ἀπογεγραφότα εἴησαν/εἶεν ἀπογεγραφότες, ἀπογεγραφυῖαι, ἀπογεγραφότα ἔστων ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή ἀπογεγραφέναι ἀπογεγραφώς ἀπογεγραφυῖα ἀπογεγραφός Ενεργητικός Υπερσυντέλικος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἀπεγεγράφειν - - - σύ ἀπεγεγράφεις - - - οὖτος ἀπεγεγράφει - - - ἡμεῖς ἀπεγεγράφεμεν - - - ὑμεῖς ἀπεγεγράφετε - - - οὗτοι ἀπεγεγράφεσαν - - -

• Μεσοπαθητικοί τύποι → λείπει η κλίση

Πηγές

• ἀπογράφω - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀπογράφω - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.