Αἶα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ἡ	Αἶᾰ
γενική	τῆς	— Αίης
δοτική	τῇ	Αἴᾳ
αιτιατική	τὴν	Αἶᾰν
κλητική ὦ!		Αἶᾰ
Εδώ, το καθαρό α (που ακολουθεί το ρ ή φωνήεν) δεν είναι μακρό, αλλά κατ' εξαίρεσιν, βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σφαῖρα' όπως «σφαῖρα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Αἶα < αἶα

Κύριο όνομα

Αἶα, -ης θηλυκό

1. χώρα της Μαύρης Θάλασσας, η Κολχίδα
2. τοπωνύμιο της Θεσσαλίας
3. γυναικείο όνομα

Πηγές

• Αἶα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• P. M. Fraser and E. Matthews 1987 Lexicon of Greek Personal Names. Vol. I: The Aegean Islands. Cyprus. Cyrenaica, Oxford: Oxford University Press