Διόπαις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Διόπαις	οἱ	Διόπαιδες
γενική	τοῦ	Διόπαιδος	τῶν	Διοπαίδων
δοτική	τῷ	Διόπαιδᾰ	τοῖς	Διόπαισῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	Διόπαιδα	τοὺς	Διόπαιδᾰς
κλητική ὦ!		Διόπαι		Διόπαιδες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Διόπαιδε
γεν-δοτ	τοῖν		Διοπαίδοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ἄπαις' όπως «ἄπαις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Διόπαις < Διό(ς) + παῖς (παιδί του Δία)

Κύριο όνομα

Διόπαις αρσενικό

• (άπαξ λεγόμενον) ανδρικό όνομα, παιδί του Δία, χαρακτηρισμός του Απόλλωνα σε επίγραμμα

  ※  Ὑμνέωμεν Παιᾶνα, μέγαν θεὸν Ἀπόλλωνα, ἄμβροτον, .... γλυκύθυμον,. Διογενῆ, Διόπαιδα (Ύμνος εις Απόλλωνα, Ελληνική Ανθολογία 9, 525 )

Πηγές

• Διόπαις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.