Μεγακλῆς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Μεγακλέης   > Μεγακλῆς	οἱ	Μεγακλέες   > Μεγακλεῖς
γενική	τοῦ	Μεγακλέους   Μεγακλέους	τῶν	Μεγακλέων   Μεγακλέων
δοτική	τῷ	Μεγακλέει    > Μεγακλεῖ	τοῖς	Μεγακλέεσῐ > —
αιτιατική	τὸν	Μεγακλέᾱ    Μεγακλέα   & σπανίως > Μεγακλῆ	τοὺς	Μεγακλέᾱς   > Μεγακλεῖς
κλητική ὦ!		Μεγάκλεες   > Μεγάκλεις		Μεγακλέες   > Μεγακλεῖς
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Μεγάκλεε   > —
γεν-δοτ	τοῖν		Μεγακλέοιν > —
3η κλίση, ομάδα 'Περικλέης Περικλῆς', Κατηγορία 'Περικλῆς' όπως «Περικλῆς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Μεγακλῆς < (μέγας) μεγα- + -κλῆς (< κλέος)

Κύριο όνομα

Μεγακλῆς, -έους αρσενικό

• ανδρικό όνομα

Πηγές

• Μεγακλέης, Μεγακλεής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Μεγακλῆς@LGPN - Lexicon of Greek Personal Names online [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) ονομάτων] (στα αγγλικά), εκδόσεις από το 1972, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.