αὐτοδάϊκτος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

αὐτοδάϊκτος < αὐτός + δαΐζω (χωρίζω, σκοτώνω)

Επίθετο

ὁ ἡ αὐτοδάϊκτος,ον

1. που αφαιρεί την ίδια του τη ζωή, που αυτοκτονεί, ο αυτόχειρας
2. ίσως αυτός που κατά λάθος αυτοτραυματίζεται μοιραία, θανάσιμα
3. για την ταυτόχρονη εξόντωση δύο αντιπάλων, την αλληλεξόντωση

Συνώνυμα

• αὐτόχειρ για την συνειδητή αυτοκτονία