δέ

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

δέ < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *de.

Προφορά

ΔΦΑ : /dé/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : δέ

Μόριο

δέ (ως αντιθετικός σύνδεσμος)

• ενώ, εξάλλου, από την άλλη μεριά, όμως, και, λοιπόν, το άτονο δε της νεοελληνικής

Σημειώσεις

• Λειτουργεί ως αντιθετικός σύνδεσμος μαζί με άλλα μόρια ή και μόνο του, πολύ συχνά σε αντιδαστολή ή σε αντιστοιχία προς το μέν

Συγγενικά

• δή
• δαί
• → δείτε και το επίθημα -δε

Δείτε επίσης

• μέν
• μή

Πηγές

• δέ - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• δέ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.