δηλητήρ

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

δηλητήρ < δηλέομαι (βλάπτω) + -τήρ

Ουσιαστικό

δηλητήρ, -ῆρος αρσενικό

• ο καταστροφέας

Συγγενικά

• δήλησις
• δηλητήριος
• δηλητηριώδης

Πηγές

• δηλητήρ - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.