ζῴδιον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ζῴδιον	τὰ	ζῴδιᾰ
γενική	τοῦ	ζῳδίου	τῶν	ζῳδίων
δοτική	τῷ	ζῳδίῳ	τοῖς	ζῳδίοις
αιτιατική	τὸ	ζῴδιον	τὰ	ζῴδιᾰ
κλητική ὦ!		ζῴδιον		ζῴδιᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ζῳδίω
γεν-δοτ	τοῖν		ζῳδίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ζῴδιον < (ζῷον) ζῴ- + υποκοριστικό επίθημα -διον

Ουσιαστικό

ζῴδιον ουδέτερο

1. μορφή, εικόνα (ζώου ή άλλη) σε μικρό συνήθως μέγεθος, σκαλισμένη ή ζωγραφισμένη

   ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 1 (Κλειώ), 70

   κρητῆρα χάλκεον ζῳδίων τε ἔξωθεν πλήσαντες περὶ τὸ χεῖλος

2. (αστρονομία) ζώδιο

   ※  2/3ος κε αιώνας ⌘ Ἀθήναιος ὁ Nαυκρατίτης, Δειπνοσοφισταί, 12, 50 , 536α, @scaife.perseus, @el.wikisource

   τὸ δὲ πᾶν ὁ πόλος ἐνύφαντο χρυσοῦς ἀστέρας ἔχων καὶ τὰ δώδεκα ζῴδια

Πηγές

• ζῴδιον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.