υποκοριστικό

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	το	υποκοριστικό	τα	υποκοριστικά
γενική	του	υποκοριστικού	των	υποκοριστικών
αιτιατική	το	υποκοριστικό	τα	υποκοριστικά
κλητική		υποκοριστικό		υποκοριστικά
Κατηγορία όπως «βουνό» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

υποκοριστικό < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου υποκοριστικός < ελληνιστική κοινή ὑποκοριστικός < αρχαία ελληνική ὑποκορίζομαι

Ουσιαστικό

υποκοριστικό ουδέτερο

• (γραμματική) παράγωγο ουσιαστικό που δηλώνει ό,τι και το πρωτότυπο αλλά σε μικρό μέγεθος, ποσότητα, ηλικία κ.λπ.· συχνά χρησιμοποιείται και ως χαϊδευτικό ή για να δηλώσει συμπάθεια, συμπόνια ή ειρωνεία ή για να προσδώσει έναν τόνο οικειότητας

  ※  Για παράδειγμα, το ουσιαστικό «παιδίον» δημιουργήθηκε από την αρχαιοελληνική λέξη «παῖς» αρχικά ως εκφραστικό υποκορισμού, αλλά στην εξέλιξη της γλώσσας η υποχώρηση της λέξης-βάσης είχε ως αποτέλεσμα το άλλοτε υποκοριστικό να εκφράσει εν τέλει την πρωτότυπη έννοια μεταφερόμενο στη νεοελληνική ως «παιδί». Αυτή η διαδικασία αναφέρεται στη βιβλιογραφία ως αποσημασιοποίηση (desemantisation) και λεξικοποίηση (lexicalization) των υποκοριστικών (βλ. Eloeva 1977) και έχει ως αποτέλεσμα λέξεις που θεωρούνται υποκοριστικά να μην υφίστανται πλέον ως τέτοια στο σύστημα μιας γλώσσας. (Διονύσης Γούτσος, Ο προφορικός λόγος στα Ελληνικά (συλλογικό έργο), εκδόσεις Σαΐτα, στο άρθρο από τον Νικόλαο Τσερέ, Η λειτουργία των υποκοριστικών στην προφορική ομιλία, 2014)

Σημειώσεις

• διαφορετικό το χαϊδευτικό

Αντώνυμα

• μεγεθυντικό
• αυξητικό

Δείτε επίσης

• Παράρτημα:Γραμματική Νέας Ελληνικής Γλώσσας→Υποκοριστικά
• Κατηγορία:Υποκοριστικοί όροι (νέα ελληνικά) στο Βικιλεξικό
• Κατηγορία:Όροι κατά δεύτερο υποκορισμό στο Βικιλεξικό

Μεταφράσεις

    υποκοριστικό

αγγλικά : diminutive (en) γαλλικά : diminutif (fr)

Κλιτικός τύπος επιθέτου

υποκοριστικό

1. αιτιατική ενικού, αρσενικού γένους του υποκοριστικός
2. ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού, ουδέτερου γένους του υποκοριστικός