προῦνος

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	προῦνος	αἱ	προῦνοι
γενική	τῆς	προύνου	τῶν	προύνων
δοτική	τῇ	προύνῳ	ταῖς	προύνοις
αιτιατική	τὴν	προῦνον	τὰς	προύνους
κλητική ὦ!		προῦνε		προῦνοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		προύνω
γεν-δοτ	τοῖν		προύνοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «νῆσος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

προῦνος < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

προῦνος θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• (φυτό) η δαμασκηνιά

Άλλες μορφές

όλες οι μορφές:

• προύνη, προύμνη (θηλυκό)
• προῦνος, προῦμνος (θηλυκό)

Συγγενικά

• προῦνον, προῦμνον (ουδέτερο)

Πηγές

• προῦνος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.