ἄτιμος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἄτιμος < ἄ- + τῑμ(ή) + -ος.

Προφορά

ΔΦΑ : /á.tiː.mos/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : ἄ‐τῑ‐μος

Επίθετο

ἄτιμος, -ος, -ον

1. χωρίς τιμή

   ≈ συνώνυμα: ἔκτιμος

   ≠ αντώνυμα: ἔντιμος

2. (στην αρχαία Αθήνα) στερημένος των πολιτικών του δικαιωμάτων
3. χωρίς αξία

Συγγενικά

• → δείτε τιμή

Κλίση

    ὁ/ἡ ἄτιμος, τὸ ἄτιμον

→ γένη αρσενικό & θηλυκό ουδέτερο ↓ πτώσεις       ενικός       ᾰτῑμ- ονομαστική ὁ/ἡ ἄτιμος τὸ ἄτιμον       γενική τοῦ/τῆς ἀτίμου τοῦ ἀτίμου       δοτική τῷ/τῇ ἀτίμῳ τῷ ἀτίμῳ     αιτιατική τὸν/τὴν ἄτιμον τὸ ἄτιμον      κλητική ὦ! ἄτιμε ἄτιμον ↓ πτώσεις   πληθυντικός   ονομαστική οἱ/αἱ ἄτιμοι τὰ ἄτιμᾰ       γενική τῶν ἀτίμων τῶν ἀτίμων       δοτική τοῖς/ταῖς ἀτίμοις τοῖς ἀτίμοις     αιτιατική τοὺς/τὰς ἀτίμους τὰ ἄτιμᾰ      κλητική ὦ! ἄτιμοι ἄτιμᾰ     δυϊκός   ονομ-αιτ-κλ τὼ ἀτίμω τὼ ἀτίμω       γεν-δοτ τοῖν ἀτίμοιν τοῖν ἀτίμοιν 2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Πηγές

• ἄτιμος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄτιμος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.