ἑλκόω

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἑλκόω < ἓλκος

Ρήμα

ἑλκόω-ἑλκῶ

1. τραυματίζω, πληγώνω
2. προκαλώ την εμφάνιση πύου
3. (για δέντρα) ανοίγω σχισμή

Συγγενικά

στη νεοελληνική ελκώδης έλκος εξέλκωση

στην αρχαία γλώσσα το ἕλκος τοῦ ἕλκους (πληγή, τραύμα, απόστημα, φλεγμονή) ἑλκαίνω (έχω ἕλκος, ἑλκούμαι) ἡ ἕλκωσις τῆς ἑλκώσεως (ο σχηματισμός ἕλκους) ὁ ἡ ἑλκώδης, το ἑλκῶδες, τοῦ ἑλκώδους, τῶν ἑλκωδών (πλήρης ἑλκῶν)