𐀀𐀚𐀗

Μυκηναϊκή διάλεκτος (gmy)

a	ne	mo

Ετυμολογία

𐀀𐀚𐀗 < (κληρονομημένο) πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₂enh₁mos < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₂enh₁- (φυσάω, πνέω). Συγγενής η αρχαία ελληνική ἄνεμος.

Ουσιαστικό

𐀀𐀚𐀗 (a-ne-mo)

• άνεμος

Πηγές

• «άνεμος» - Μπαμπινιώτης, Γεώργιος (2010). Ετυμολογικό Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας (Β' ανατύπωση. 2009: A' έκδοση). Αθήνα: Κέντρο Λεξικολογίας.