lia

Κατωιταλικά (grk-ita)

1η κλίση, θηλυκό παροξύτονο ισοσύλλαβο
↓ πτώσεις	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	lìa	lìe
γενική	lìa	liò
αιτιατική	lìa	lìe
κλητική	lìa	lìe
1. Εναλλακτικός τύπος (Καλαβρία) Παράρτημα:Ουσιαστικά (κατωιταλικά)

Ετυμολογία

lia < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική λεία

Ουσιαστικό

lia (lìa) θηλυκό

• παρέα, ομάδα

Πηγές

• lìa Vocabolario σελ.302 - Στέφανος Λαμπρινός. Stephanos Lambrinos. (1994) Il dialetto greco Salentino nelle poesie locali. [Η ελληνική διάλεκτος του Σαλέντο στην τοπική ποίηση.] (στα ιταλικά) Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Ιταλικής Γλώσσας και Φιλολογίας. Tübingen. DOI.10.12681/eadd/9045 (συντομογραφίες · κανόνες · σημειώσεις · ΔEITE)

---

Εσπεράντο (eo)

Ετυμολογία

lia < li + -a

Προφορά

^ⓘ 

Αντωνυμία

πτώση	ενικός
ονομαστική	lia
αιτιατική	lian

lia ^(eo)

• (δικός) του (ο κάτοχος είναι αρσενικού γένους)

  ŝi akceptis lian inviton - δέχτηκε την πρόσκλησή του