δύσρευστος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ, ἡ δύσρευστος	τὸ δύσρευστον	οἱ, αἱ δύσρευστοι	τὰ δύσρευστα
Γενική	τοῦ, τῆς δυσρεύστου	τοῦ δυσρεύστου	τῶν δυσρεύστων	τῶν δυσρεύστων
Δοτική	τῷ, τῇ δυσρεύστῳ	τῷ δυσρεύστῳ	τοῖς, ταῖς δυσρεύστοις	τοῖς δυσρεύστοις
Αιτιατική	τὸν, τὴν δύσρευστον	τὸ δύσρευστον	τοὺς, τὰς δυσρεύστους	τὰ δύσρευστα
Κλητική	δύσρευστε	δύσρευστον	δύσρευστοι	δύσρευστα
Πτώσεις			Δυικός
Ονομαστική-Αιτιατική-Κλητική			δυσρεύστω
Γενική-Δοτική			δυσρεύστοιν

Ετυμολογία

δύσρευστος < δύσ- + ῥευστός

Επίθετο

δύσρευστος, -ος, -ον

• (ελληνιστική κοινή) ο δύσκολα ρευστός, που έχει αργή ροή (S.E.M. Σέξτος Εμπειρικός, adversus Mathematicos, 5.75)

Δείτε επίσης

• δύσκολος
• ῥέων

Πηγές

• δύσρευστος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.