επιμ.

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

επιμ. < επιμελητής (/τρια, /τές) ή επιμέλεια

Συντομομορφή

επιμ. συντομογραφία

• (βιβλιογραφική παραπομπή) ένδειξη που υποδηλώνει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα που επιμελήθηκαν μια έκδοση, όπως έναν σύμμεικτο τόμο (συλλογή άρθρων διαφόρων συγγραφέων), ένα ειδικό τεύχος περιοδικού

Άλλες γραφές

• Επιμ.

Δείτε επίσης

• ΣτΕ

Μεταφράσεις

    επιμ.

αγγλικά : ed. (en), eds. (en) (πληθ.) γαλλικά : dir. (fr), éd. par (fr) γερμανικά : Hrsg. (de), Hg. (de)