μόνιμα

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

μόνιμα < μόνιμ(ος) + -α

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈmo.ni.ma/

τυπογραφικός συλλαβισμός : μό‐νι‐μα

Επίρρημα

μόνιμα (χρονικό επίρρημα)

1. διαρκώς, συνεχώς, εν πάση περιπτώσει, αμετάβλητα

     Είναι μόνιμα κατσουφιασμένος. Δεν αλλάζει ποτέ η διάθεσή του.

     Ζει μόνιμα στην Αθήνα.

   ≈ συνώνυμα: → δείτε για πάντα

2. (με τον αόριστο) μια για πάντα, οριστικά· λέγεται για κάτι που πρόκειται να διαρκέσει, για μια κατάσταση που αναμένεται να είναι σταθερή

     Εγκατασταθήκαμε μόνιμα στο νέο μας σπίτι.

   ≈ συνώνυμα: → δείτε μια για πάντα

≠ αντώνυμα:

• προσωρινά

Άλλες μορφές

• μονίμως (λόγιο)

Μεταφράσεις

    μόνιμα

αγγλικά : permanently (en) γαλλικά : invariablement (fr)

Πηγές

• μόνιμος - Λεξικό της Κοινής Νεοελληνικής (1998) του Ιδρύματος Μανόλη Τριανταφυλλίδη (συντομογραφίες-σύμβολα. Ετυμολογίες: Ευάγγελος Πετρούνιας). Η Πύλη για την ελληνική γλώσσα, Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας
• μόνιμος - Χαραλαμπάκης, Χριστόφορος (επιμέλεια) (2014). Χρηστικό λεξικό της νεοελληνικής γλώσσας. Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών.  (ψηφιοποιημένη έκδοση από το 2023, συντομογραφίες σύμβολα)

Κλιτικός τύπος επιθέτου

μόνιμα

• ονομαστική, αιτιατική και κλητική πληθυντικού, ουδέτερου γένους του μόνιμος