οικειοθελής

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	ο	οικειοθελής	η	οικειοθελής	το	οικειοθελές
γενική	του	οικειοθελούς*	της	οικειοθελούς	του	οικειοθελούς
αιτιατική	τον	οικειοθελή	την	οικειοθελή	το	οικειοθελές
κλητική		οικειοθελή(ς)		οικειοθελής		οικειοθελές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
ονομαστική	οι	οικειοθελείς	οι	οικειοθελείς	τα	οικειοθελή
γενική	των	οικειοθελών	των	οικειοθελών	των	οικειοθελών
αιτιατική	τους	οικειοθελείς	τις	οικειοθελείς	τα	οικειοθελή
κλητική		οικειοθελείς		οικειοθελείς		οικειοθελή
* Και προφορικός τύπος σε -ή στη γενική ενικού αρσενικού, ή και θηλυκού
Κατηγορία όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

οικειοθελής < οικεί(ος) + -ο- + θέλ(ω) + ής

Προφορά

ΔΦΑ : /i.ci.o.θeˈlis/

Επίθετο

οικειοθελής, -ής, -ές

• που γίνεται με τη θέληση κάποιου, χωρίς να έχει υπάρξει εξαναγκασμός, πίεση ή υποχρέωση

  η οικειοθελής αποχώρησή του διευκόλυνε την εκλογή νέας ηγεσίας του κόμματος

Συνώνυμα

• εκούσιος
• εθελοντικός

Παράγωγα

• οικειοθελώς

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη οικείος

Μεταφράσεις

    οικειοθελής