σκούζω

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

σκούζω < αρχαία ελληνική σκύζομαι

Ρήμα

σκούζω

1. βγάζω διαπεραστικές κραυγές

   και βέβαια σκούζει, αφού του πάτησες την ουρά (από σχετικό ανέκδοτο, λογοπαίγνιο με το ιταλικό scusi)

   ※  και σαν έφτασε μπρος μου, κάνει ν' απλώσει το χέρι, μα ξάφνου το τραβάει και λέει: «Αχ, κούκλα μου, σου 'φυγε πόντος!» κι εγώ έσκουξα, γιατί το καλτσόν μου ήταν ολοκαίνουργιο, και τι θα 'κανα, έπρεπε να βρω βερνίκι να βάψω την τρύπα ή να τρέχω στο Μετς να πάρω άλλο (Αύγουστος Κορτώ, Τσιτσιμπού, η μάγισσα της πίστας, εκδ. Πατάκης, 2023)

2. (κατ’ επέκταση), (οικείο) κλαίω

Παράγωγα

• σκούξιμο

Μεταφράσεις

    σκούζω

γαλλικά : hurler (fr)