ἰσοσθενής

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἰσοσθενής	τὸ	ἰσοσθενές
γενική	τοῦ/τῆς	ἰσοσθενοῦς	τοῦ	ἰσοσθενοῦς
δοτική	τῷ/τῇ	ἰσοσθενεῖ	τῷ	ἰσοσθενεῖ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἰσοσθενῆ	τὸ	ἰσοσθενές
κλητική ὦ!		ἰσοσθενές		ἰσοσθενές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἰσοσθενεῖς	τὰ	ἰσοσθενῆ
γενική	τῶν	ἰσοσθενῶν	τῶν	ἰσοσθενῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἰσοσθενέσῐ(ν)	τοῖς	ἰσοσθενέσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἰσοσθενεῖς	τὰ	ἰσοσθενῆ
κλητική ὦ!		ἰσοσθενεῖς		ἰσοσθενῆ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἰσοσθενεῖ	τὼ	ἰσοσθενεῖ
γεν-δοτ	τοῖν	ἰσοσθενοῖν	τοῖν	ἰσοσθενοῖν
3η κλίση, Κατηγορία 'συνεχής' όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἰσοσθενής < ἴσος + σθένος. Μορφολογικά αναλύεται σε ἰσο- + -σθενής

Επίθετο

ἰσοσθενής, -ής, -ές

• που έχει το ίδιο σθένος, ίση δύναμη, αντοχή, αποφασιστικότητα, ο ισοδύναμος

  ※  2ος κε αιώνας ⌘ Οππιανός, Ἁλιευτικά, 2.466, @scaife.perseus

  ἀλλʼ ἀδάμαντος ἰσόσθενες ὄβριμον ἆορ.

Παράγωγα

• ἰσοσθενῶς

Πηγές

• ἰσοσθενής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.