habeo

Λατινικά (la)

Ετυμολογία

habeo < μάλλον από την πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *gʰeh₁bʰ- (λαμβάνω)

Προφορά

ΔΦΑ : /ˈha.be.oː/

^ⓘ 

Ρήμα

habeo ^(la)

1. έχω, κατέχω
2. θεωρώ
3. διατηρώ
4. υποφέρω, υπομένω

Κλίση

    habeeō, habuī, habitum, habeēre (β' συζηγία)

Ενεργητική φωνή (Vox activa) Οριστική έγκλιση (Modus indicativus) πρόσωπο (persona) ενεστώτας (praesens) παρατατικός (imperfectum) μέλλοντας (futurum) παρακείμενος (perfectum) υπερσυντέλικος (plusquamperfectum) συντελεσμένος μέλλοντας (futurum exactum) ego habeeō habeēbam habeēbō habuī habueram habuerō tu habeēs habeēbās habeēbis habuistī habuerās habueris (is/ille) habeet habeēbat habeēbit habuit habuerat habuerit nos habeēmus habeēbāmus habeēbimus habuimus habuerāmus habuerimus vos habeētis habeēbātis habeēbitis habuistis habuerātis habueritis (ei/illi) habeent habeēbant habeēbunt habuērunt, habuēre habuerant habuerint Υποτακτική έγκλιση (Modus subjunctivus) πρόσωπο ενεστώτας (praesens) παρατατικός (imperfectum) μέλλοντας (futurum) παρακείμενος (perfectum) υπερσυντέλικος (plusquamperfectum) συντελεσμένος μέλλοντας (futurum exactum) ego habeeam habeērem μτχ. μέλλ. + υποτ. ενεστ. sum habuerim habuissem δεν έχει tu habeeās habeērēs habuerīs habuissēs (is/ille) habeeat habeēret habuerit habuisset nos habeeāmus habeērēmus habuerīmus habuissēmus vos habeeātis habeērētis habuerītis habuissētis (ei/illi) habeeant habeērent habuerint habuissent Προστακτική έγκλιση (Modus imperativus) πρόσωπο ενεστώτας (praesens) μέλλοντας (futurum) tu habeē habeētō (is/ille) - habeētō vos habeēte habeētōte (ei/illi) - habeentō Παθητική φωνή (Vox passiva) Οριστική έγκλιση (Modus indicativus) πρόσωπο (persona) ενεστώτας (praesens) παρατατικός (imperfectum) μέλλοντας (futurum) παρακείμενος (perfectum) υπερσυντέλικος (plusquamperfectum) συντελεσμένος μέλλοντας (futurum exactum) ego habeeor habeēbar habeēbor μτχ. πρκ. + ορ. ενεστ. sum μτχ. πρκ. + ορ. παρατ. sum μτχ. πρκ. + ορ. μελλ. sum tu habeēris, habeēre habeēbāris, habeēbāre habeēberis, habeēbere (is/ille) habeētur habeēbātur habeēbitur nos habeēmur habeēbāmur habeēbimur vos habeēminī habeēbāminī habeēbiminī (ei/illi) habeentur habeēbantur habeēbuntur Υποτακτική έγκλιση (Modus subjunctivus) πρόσωπο ενεστώτας (praesens) παρατατικός (imperfectum) μέλλοντας (futurum) παρακείμενος (perfectum) υπερσυντέλικος (plusquamperfectum) συντελεσμένος μέλλοντας (futurum exactum) ego habeear habeērer δεν έχει μτχ. πρκ. + υποτ. ενεστ. sum μτχ. πρκ. + υποτ. παρατ. sum δεν έχει tu habeeāris, habeeāre habeērēris, habeērēre (is/ille) habeeātur habeērētur nos habeeāmur habeērēmur vos habeeāminī habeērēminī (ei/illi) habeeantur habeērentur Προστακτική έγκλιση (Modus imperativus) πρόσωπο (persona) ενεστώτας (praesens) μέλλοντας (futurum) tu habeēre habeētor (is/ille) - habeētor vos habeēminī - (ei/illi) - habeentor Ρηματικοί τύποι απαρέμφατο ενεστώτα ενεργητικής φωνής habeēre μετοχή ενεστώτα habeēns απαρέμφατο ενεστώτα παθητικής φωνής habeērī μετοχή μέλλοντα habitūrus, -a, -um απαρέμφατο μέλλοντα ενεργητικής φωνής habitūrum, -am, -um esse μετοχή παρακειμένου habitus, -a, -um απαρέμφατο μέλλοντα παθητικής φωνής habitum īrī σουπίνο (αιτιατική) habitum απαρέμφατο παρακειμένου ενεργητικής φωνής habuisse σουπίνο (αφαιρετική) habitū απαρέμφατο παρακειμένου παθητικής φωνής habitum, -am, -um esse γερούνδιο habeēndi, -ō, -um, -ō απαρέμφατο συντ. μελλ. habitum, -am, -um fore γερουνδιακό habeēndus, -a, -um

Πηγές

• habeo - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.