monaĥo

Εσπεράντο (eo)

Ετυμολογία

monaĥo < monaĥ + -o

Ουσιαστικό

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	monaĥo	monaĥoj
αιτιατική	monaĥon	monaĥojn

monaĥo ^(eo)

• ο μοναχός

la monaĥoj loĝas en la monaĥejo, οι μοναχοί κατοικούν στο μοναστήρι