γαστρίδιον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	γαστρίδιον	τὰ	γαστρίδιᾰ
γενική	τοῦ	γαστριδίου	τῶν	γαστριδίων
δοτική	τῷ	γαστριδίῳ	τοῖς	γαστριδίοις
αιτιατική	τὸ	γαστρίδιον	τὰ	γαστρίδιᾰ
κλητική ὦ!		γαστρίδιον		γαστρίδιᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		γαστριδίω
γεν-δοτ	τοῖν		γαστριδίοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

γαστρίδιον < γάστρ(α) + υποκοριστικό επίθημα -ίδιον ή υποκοριστικό του γαστήρ

Ουσιαστικό

γαστρίδιον, -ου ουδέτερο

• (ανατομία, υποκοριστικό) η κοιλίτσα

  ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Νεφέλαι, στίχ. 392

  Σκέψαι τοίνυν ἀπὸ γαστριδίου τυννουτουὶ οἷα πέπορδας·

Πηγές

• γαστρίδιον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• γαστρίδιον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.