κυπάρισσος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	κυπάρισσος	αἱ	κυπάρισσοι
γενική	τῆς	κυπαρίσσου	τῶν	κυπαρίσσων
δοτική	τῇ	κυπαρίσσῳ	ταῖς	κυπαρίσσοις
αιτιατική	τὴν	κυπάρισσον	τὰς	κυπαρίσσους
κλητική ὦ!		κυπάρισσε		κυπάρισσοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		κυπαρίσσω
γεν-δοτ	τοῖν		κυπαρίσσοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «κάμινος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

κυπάρισσος < άγνωστης ετυμολογίας

Ουσιαστικό

κυπάρισσος, -ου θηλυκό

• (δέντρο) το κυπαρίσσι (Cupressus sempervirens)

  ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 4 (Μελπομένη), 75

  αἱ δὲ γυναῖκες αὐτῶν ὕδωρ παραχέουσαι κατασώχουσι περὶ λίθον τρηχὺν τῆς κυπαρίσσου καὶ κέδρου καὶ λιβάνου ξύλου

Άλλες μορφές

• αττικός τύπος : κυπάριττος

Συγγενικά

• κυπαρίσσιον
• κυπαρίσσινος
• κυπαρισσών
• κυπαρισσίας
• κυπαρίσσιος
• κυπαρισσόκομος
• κυπαρισσόροφος
• βουρικυπάρισσος
• χαμαικυπάρισσος

Απόγονοι

κυπάρισσος (αρχαία ελληνικά)

↷ λατινικά: cupressus

↷ αγγλικά: cypress

→ γαλλικά: cyprès

→ ισπανικά: ciprés

→ ιταλικά: cipresso

από το υποκοριστικό κυπαρίσσιον (ελληνιστική κοινή, ουδέτερο)

⇒ μεσαιωνικά ελληνικά: κυπαρίσσι, κυπαρίσσιν

⇒ νέα ελληνικά: κυπαρίσσι

Πηγές

• κυπάρισσος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• κυπάρισσος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.