ταρτούφος

Νέα ελληνικά (el)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ο	ταρτούφος	οι	ταρτούφοι
γενική	του	ταρτούφου	των	ταρτούφων
αιτιατική	τον	ταρτούφο	τους	ταρτούφους
κλητική		ταρτούφε		ταρτούφοι
Κατηγορία όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ταρτούφος < (λόγιο δάνειο) γαλλική Tartuffe < ιταλική tartufo (το μανιτάρι τρούφα) < λατινική terra (γη) + tuber (είδος μηλιάς)

Ουσιαστικό

ταρτούφος αρσενικό

1. κύριο πρόσωπο της ομώνυμης κωμωδίας του Μολιέρου, που έμεινε παροιμιώδες για την υποκρισία, απληστία και λαγνεία του
2. υποκριτής, άπληστος, μοχθηρός

Συνώνυμα

• ιησουίτης
• υποκριτής
• φαρισαίος

Συγγενικά

• ταρτουφισμός

Μεταφράσεις

    ταρτούφος

γαλλικά : tartufe (fr), tartuffe (fr) εσπεράντο : fariseo (eo)