ἔντιμος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἔντιμος < ἔν- + τῑμ(ή) + -ος.

Προφορά

ΔΦΑ : /én.tiː.mos/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : ἔν‐τῑ‐μος

Επίθετο

ἔντιμος, -ος, -ον

1. που τον τιμούν, τον επαινούν· τιμημένος, τιμώμενος

   ≠ αντώνυμα: ἄτιμος, ἔκτιμος

2. (ουσιαστικοποιημένο, πληθυντικός) «οἱ ἔντιμοι» οι άρχοντες, αυτοί που έχουν κάποιο αξίωμα

   → λατινική: honorati

Κλίση

    ὁ/ἡ ἔντιμος, τὸ ἔντιμον

→ γένη αρσενικό & θηλυκό ουδέτερο ↓ πτώσεις       ενικός       εντῑμ- ονομαστική ὁ/ἡ ἔντιμος τὸ ἔντιμον       γενική τοῦ/τῆς ἐντίμου τοῦ ἐντίμου       δοτική τῷ/τῇ ἐντίμῳ τῷ ἐντίμῳ     αιτιατική τὸν/τὴν ἔντιμον τὸ ἔντιμον      κλητική ὦ! ἔντιμε ἔντιμον ↓ πτώσεις   πληθυντικός   ονομαστική οἱ/αἱ ἔντιμοι τὰ ἔντιμᾰ       γενική τῶν ἐντίμων τῶν ἐντίμων       δοτική τοῖς/ταῖς ἐντίμοις τοῖς ἐντίμοις     αιτιατική τοὺς/τὰς ἐντίμους τὰ ἔντιμᾰ      κλητική ὦ! ἔντιμοι ἔντιμᾰ     δυϊκός   ονομ-αιτ-κλ τὼ ἐντίμω τὼ ἐντίμω       γεν-δοτ τοῖν ἐντίμοιν τοῖν ἐντίμοιν 2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Πηγές

• ἔντιμος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἔντιμος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.