absoluta

Εσπεράντο (eo)

Ετυμολογία

absoluta < absolut + -a

Προφορά

^ⓘ 

Επίθετο

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	absoluta	absolutaj
αιτιατική	absolutan	absolutajn

absoluta ^(eo)

• απόλυτος

  sia partio havas absolutan plimulton en parlamento

  το κόμμα του έχει την απόλυτη πλειοψηφία στη βουλή