unwieldy

Αγγλικά (en)

παραθετικά
θετικός	unwieldy
συγκριτικός	unwieldier
υπερθετικός	unwieldiest

Ετυμολογία

unwieldy < un- (στερητικό) + wieldy < αρχαίο αγγλικό wielde ‘active, vigorous’. Η λέξη μαρτυρείται από το 1386

Προφορά

ΔΦΑ : /ˌʌnˈwɪəldɪ/

^ⓘ 

Επίθετο

unwieldy ^(en)

1. δύσχρηστος, δύσκολος στο χειρισμό του λόγω μεγέθους, βάρους, σχήματος ή συνθετότητας (π.χ. κακοσχεδιασμένος)
2. (παρωχημένο) αδύναμος
3. (παρωχημένο) άχαρος στην κίνηση
4. που τον έχουν χειριστεί με άσχημο τρόπο

Συγγενικά

• wieldy