εμμηναγωγό

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	εμμηναγωγό	εμμηναγωγά
γενική	εμμηναγωγού	εμμηναγωγών
αιτιατική	εμμηναγωγό	εμμηναγωγά
κλητική	εμμηναγωγό	εμμηναγωγά

Ετυμολογία

έμμηνος (< ἐν + μήν, μηνός) + αγωγός (< ἄγω = οδηγώ)

Ουσιαστικό

εμμηναγωγό ουδέτερο

η φαρμακευτική ουσία που έχει τη δυνατότητα, χωρίς να έχει προηγηθεί ωορρηξία, να προκαλέσει αιμορραγία, όταν δεν έχει έμφανιστεί κανονική έμμηνη ρύση

Μεταφράσεις

    εμμηναγωγό

Κλιτή μορφή επιθέτου

εμμηναγωγό

• εμμηναγωγός, στην αιτιατική του ενικού
• ουδέτερο του εμμηναγωγός, στην ονομαστική, την αιτιατική και την κλητική του ενικού