προσόν

Ελληνικά (el)

πτώση	ενικός	πληθυντικός
ονομαστική	προσόν	προσόντα
γενική	προσόντος	προσόντων
αιτιατική	προσόν	προσόντα
κλητική	προσόν	προσόντα

Ετυμολογία

προσόν < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο της μετοχής προσών του ρήματος πρόσειμι

Προφορά

ΔΦΑ : /pɾɔ.ˈsɔn/

Ουσιαστικό

προσόν ουδέτερο

1. κάθε ιδιότητα ή ικανότητα που αποκτά κάποιος είτε με τη μόρφωσή του είτε από τη φύση

   συνώνυμα: πλεονέκτημα, προτέρημα

   αντώνυμα: μειονέκτημα

2. (πληθυντικός) όλα τα εφόδια που είναι απαραίτητα για την πραγματοποίηση ενός έργου ή την πρόσληψη κάποιου

Μεταφράσεις

    προσόν

αγγλικά : qualification  (en) , asset  (en) γαλλικά : atout  (fr) , qualification  (fr)