disgrâce

Γαλλικά (fr)

Ουσιαστικό

ενικός	πληθυντικός
disgrâce	disgrâces

disgrâce  ^(fr) θηλυκό

1. η δυσμένεια

   συνώνυμα: déchéance, décri, défaveur

2. (παρωχημένο) το ατύχημα, η ατυχία

   συνώνυμα: détresse, infortune, malheur

3. η έλλειψη χάρης

Συγγενικές λέξεις

• → δείτε τη λέξη: disgrâcier