Χαρίκλεια

Νέα ελληνικά (el)

Ετυμολογία

Χαρίκλεια ήδη σε επιγραφή του 5ου αιώνα πκε < (κληρονομημένο) αρχαία ελληνική Χαρίκλεια < αρχαία ελληνική χάρις (χάρη) + αρχαία ελληνική κλέος (δόξα), η ξακουστή για τη χάρη της

Προφορά

ΔΦΑ : /xaˈɾi.klia/

τυπογραφικός συλλαβισμός : Χα‐ρί‐κλει‐α

Κύριο όνομα

Χαρίκλεια θηλυκό

• γυναικείο όνομα

Μεταφράσεις

    Χαρίκλεια

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	Χαρίκλειᾰ	αἱ	Χαρίκλειαι
γενική	τῆς	Χαρικλείᾱς	τῶν	Χαρικλειῶν
δοτική	τῇ	Χαρικλείᾳ	ταῖς	Χαρικλείαις
αιτιατική	τὴν	Χαρίκλειᾰν	τὰς	Χαρικλείᾱς
κλητική ὦ!		Χαρίκλειᾰ		Χαρίκλειαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Χαρικλείᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		Χαρικλείαιν
1η κλίση, Κατηγορία 'βοήθεια' όπως «βοήθεια» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Χαρίκλεια < (χάρις) χαρί- + -κλεια (< κλέος)

Κύριο όνομα

Χαρίκλεια, -ας θηλυκό, θηλυκό του Χαρικλῆς

• γυναικείο όνομα

  ※  5ος πκε αιώνας, Επιγραφή από την Ακρόπολη της Αθήνας. Raubitschek, DAA 297. @epigraphy.packhum.org

  Ἀρισ[τ]ομ-
  άχη Χαρίκ-
  λεια Γλαυ-
  κίνο Ἀργε-
  [ίο θυγατέ]-
  [ρες — — —].

Πηγές

• Χαρίκλεια - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Χαρίκλεια@LGPN - Lexicon of Greek Personal Names online [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) ονομάτων] (στα αγγλικά), εκδόσεις από το 1972, Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.