εἶμι

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

εἶμι < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₁ey- (εἶμι, πηγαίνω). Ομόρριζα: μυκηναϊκή 𐀂𐀍𐀳 (i-jo-te).

Συγγενή: λατινική eō, σανσκριτική एति (éti), χεττιτική 𒄿𒄿𒀀𒋫𒋫 (iyatta), αρχαία περσική 𐎠𐎡𐎫𐎡𐎹 (aitiy), παλαιά εκκλησιαστική σλαβονική ити (iti).

Προφορά

ΔΦΑ : /êː.mi/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : εἶ‐μῐ

Ρήμα

εἶμι

1. πηγαίνω

   → χρειάζεται παράθεμα

2. έρχομαι

   → χρειάζεται παράθεμα

3. επιβιβάζομαι

   → χρειάζεται παράθεμα

4. πετώ (για πουλιά)

   → χρειάζεται παράθεμα

Συγγενικά

• σύνειμι

Κλίση

    εἶμι

Ενεργητικός Ενεστώτας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ εἶμι ἴω ἴοιμι/ἰοίην - σύ εἶ ἴῃς ἴοις/ἰοίης ἴθι οὖτος εἶσι(ν) ἴῃ ἴοι/ἰοίη ἴτω ἡμεῖς ἴμεν ἴωμεν ἴοιμεν - ὑμεῖς ἴτε ἴητε ἴοιτε ἴτε οὗτοι ἴασι(ν) ἴωσι(ν) ἴοιεν ἰόντων / ἴτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή ἰέναι ἰών ἰοῦσα ἰόν Ενεργητικός Παρατατικός προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ᾖα/ᾔειν - - - σύ ᾔεις/ᾔεισθα - - - οὖτος ᾔει - - - ἡμεῖς ᾖμεν - - - ὑμεῖς ᾖτε - - - οὗτοι ᾖσαν/ᾔεσαν - - - Ενεργητικός Μέλλοντας προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ εἶμι - ἴοιμι/ἰοίην - σύ εἶ - ἴοις/ἰοίης - οὖτος εἶσι(ν) - ἴοι/ἰοίη - ἡμεῖς ἴμεν - ἴοιμεν - ὑμεῖς ἴτε - ἴοιτε - οὗτοι ἴασι(ν) - ἴοιεν - ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή ἰέναι ἰών ἰοῦσα ἰόν Ενεργητικός Αόριστος β' προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἦλθον ἔλθω ἔλθοιμι - σύ ἦλθες ἔλθῃς ἔλθοις ἐλθέ οὖτος ἦλθε ἔλθῃ ἔλθοι ἐλθέτω ἡμεῖς ἤλθομεν ἔλθωμεν ἔλθοιμεν - ὑμεῖς ἤλθετε ἔλθητε ἔλθοιτε ἔλθετε οὗτοι ἦλθον ἔλθωσι(ν) ἔλθοιεν ἐλθόντων / ἐλθέτωσαν ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή ἐλθεῖν ἐλθών ἐλθοῦσα ἐλθόν Ενεργητικός Παρακείμενος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐλήλυθα ἐληλύθω / λελυθώς, λελυθυῖα, λελυθός ὦ ἐληλύθοιμι / λελυθώς, λελυθυῖα, λελυθός εἴην - σύ ἐλήλυθας ἐληλύθῃς / λελυθώς, λελυθυῖα, λελυθός ᾖς ἐληλύθοις / λελυθώς, λελυθυῖα, λελυθός εἴης λελυθώς, λελυθυῖα, λελυθός ἴσθι οὗτος ἐλήλυθε ἐληλύθῃ / λελυθώς, λελυθυῖα, λελυθός ᾖ ἐληλύθοι / λελυθώς, λελυθυῖα, λελυθός εἴη λελυθώς, λελυθυῖα, λελυθός ἔστω ἡμεῖς ἐληλύθαμεν ἐληλύθωμεν / λελυθότες, λελυθυῖαι, λελυθότα ὦμεν ἐληλύθοιμεν / λελυθότες, λελυθυῖαι, λελυθότα εἴημεν/εἶμεν - ὑμεῖς ἐληλύθατε ἐληλύθητε / λελυθότες, λελυθυῖαι, λελυθότα ἦτε ἐληλύθοιτε / λελυθότες, λελυθυῖαι, λελυθότα εἴητε/εἶτε λελυθότες, λελυθυῖαι, λελυθότα ἔστε οὗτοι ἐληλύθασι(ν) ἐληλύθωσι(ν) / λελυθότες, λελυθυῖαι, λελυθότα ὦσι(ν) ἐληλύθοιεν / λελυθότες, λελυθυῖαι, λελυθότα εἴησαν/εἶεν λελυθότες, λελυθυῖαι, λελυθότα ἔστων ονοματικοί τύποι απαρέμφατο μετοχή λελυθέναι λελυθώς λελυθυῖα λελυθός Ενεργητικός Υπερσυντέλικος προσωπικές εγκλίσεις οριστική υποτακτική ευκτική προστακτική ἐγώ ἐληλύθειν - - - σύ ἐληλύθεις - - - οὖτος ἐληλύθει - - - ἡμεῖς ἐληλύθεμεν - - - ὑμεῖς ἐληλύθετε - - - οὗτοι ἐληλύθεσαν - - -

Πηγές

• εἶμι - ΜΟΡΦΩ (αγγλικά) Μορφολογικό ευρετήριο για την αρχαία ελληνική γλώσσα Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• εἶμι -  Diccionario Griego-Español (DGE en línea) [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) - ισπανικών online] (στα ισπανικά) του Francisco R. Adrados (Φρανθίσκο Αδράδος) & Juan Rodríguez Somolinos, έως στο λήμμα «ἔξαυος» (συντομογραφίες).
• εἶμι - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• εἶμι - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα: Πάπυρος, 1981‑1994, έκδοση: 2013.
• Beekes, Robert S. P. (2010) Etymological Dictionary of Greek. [Ετυμολογικό λεξικό της ελληνικής γλώσσας] (στα αγγλικά) με την αρωγή του Lucien van Beek. Leiden: Brill. Τόμοι 1‑2.