πάταξον μέν, ἄκουσον δέ

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

πάταξον μέν, ἄκουσον δέ < → δείτε τις λέξεις πάταξον (χτύπα!) β΄ πρόσωπο ενικού προστακτικής αορίστου του πατάσσω & ἄκουσον (του ἀκούω), μέν & δέ

Φράση

πάταξον μέν, ἄκουσον δέ

• χτύπα, αλλά (προηγουμένως) άκουσε

  ※  1ος/2ος κε αιώνας ⌘ Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι Θεμιστοκλῆς, 11.3

  ἐπαραμένου δὲ τὴν βακτηρίαν ὡς πατάξοντος, ὁ Θεμιστοκλῆς ἔφη· «πάταξον μέν, ἄκουσον δέ».

  Και μόλις εκείνος σήκωσε το ραβδί του για να τον χτυπήσει, ο Θεμιστοκλής του λέει· «Χτύπησέ με, μα άκουσέ με!»

  Μετάφραση (1965), Μιχ. Οικονόμου, @greek‑language.gr

  Φράση επιμονής του Θεμιστοκλή προς τον Ευρυβιάδη για την αντιμετώπιση του περσικού στόλου στη Σαλαμίνα, αντί στον Ισθμό, το 480 π.Χ.

Σημειώσεις

• Και σύγχρονη χρήση της φράσης, για τολμηρή έκφραση σε δίκαιο και λογικό αίτημα